Νίκησε την …παράνοια της λιγούρας!

Νίκησε την …παράνοια της λιγούρας!

Γράφει ο Κλέαρχος Α. Σταματουλάκης,
Πτυχιούχος Ψυχολογίας, MSc(Cand) Counselling Psychology, The University of Sheffield, Life Coach, A.C.A.

Με το που ήρθε ο Σεπτέμβρης οι περισσότεροι από μας τρέξαμε από τις παραλίες και τα μπιτσόμπαρα, στα γυμναστήρια και στους διατροφολόγους γιατί νέα σεζόν ξεκινάει και μείς κάνουμε μια ανανέωση. Χρόνια τώρα το ίδιο μοτίβο. Κάποιοι από μας, βέβαια, δύο μήνες μετά την έναρξη της σεζόν ακόμα σερνόμαστε, προσπαθώντας να βάλουμε σε μια τάξη αυτό το κομμάτι της ζωής μας: το γυμναστήριο και τη διατροφή!

Κάτι ζορίζει, ίσως πολλές αλλαγές για τη νέα σεζόν μαζί και κάπου βραχυκυκλώσαμε οι άνθρωποι. Από την άλλη πολλές σκοτούρες στο μυαλό και που να τα προλάβεις όλα και ένα γενικότερο μπάχαλο. Το παιδεύεις πολύ και πάντα λες να καλέσεις ένα διατροφολογικό γραφείο και όλο το αναβάλεις. Μέχρι που έρχεται η μέρα και πας στο ραντεβού αποφασισμένος να ξεκινήσεις δυναμικά. Και κάπως έτσι περνάνε δύο δυναμικές μέρες. Και μετά τέλος.

Τέλος διατροφής και αρχή της παράνοιας. Ξαφνικές λιγούρες, μανιώδης όρεξη για γλυκά και υδατάνθρακες, κατεβάζεις τα σφηνάκια και τα ποτά το ένα μετά το άλλο και δε συμμαζεύετε. Έχεις να φας σαλάτα και λες, δε πάει στο διάολο; Και τρως ένα πιτόγυρο.

Τι να σου κάνει και ο δόλιος ο διατροφολόγος; Ειδικά αν δεν είναι σωστά εκπαιδευμένος και τελειώνει την πρόταση του στο, όλα στο μυαλό είναι, χωρίς να σου εξηγήσει τι ακριβώς εννοούμε μ’ αυτό, την έβαψες λίγο. Παράτα τα. Τζάμπα θα αγχώνεσαι που τρως, ενώ θα ‘πρεπε να προσέχεις και που δε χάνεις αυτά που πρέπει.

Γιατί, όμως, γίνεται αυτό; Σίγουρα δεν είσαι απλά ένα αδύναμο πλάσμα. Πριν αποφασίσεις ότι δε χάνεις με τίποτα και θα μείνεις πάντα με τα κιλά που έχεις σκέψου: πότε τρως; Πολλές φορές καταλήγουμε να τρώμε γιατί μας συνέβη κάτι, καλό ή κακό δεν έχει σημασία. Στην ταραχή, στη χαρά, στην απογοήτευση πολλοί από μας καταλήγουμε να τρώμε ότι βλακεία βρούμε μπροστά μας, που συνήθως είναι και ότι πιο ανθυγιεινό.

Τρώμε για να μην αντιμετωπίσουμε αυτό το συναίσθημα ή γιατί έχουμε συνδέσει αυτό το συναίσθημα με το φαγητό (είμαι χαρούμενος με μια επαγγελματική επιτυχία, θα το γιορτάζω βγαίνοντας για φαγητό). Αντί να γεμίσετε το στομάχι σας με φαγητό και άχρηστα λιπαρά, δεν είναι προτιμότερο να βρείτε την αιτία που σας στρέφει προς το φαγητό;

Προσέξτε λίγο την συμπεριφορά σας. Αν δείτε ότι κάνετε αχρείαστα γεύματα για συναισθηματικούς λόγους, καλό θα ήταν να το συζητήσετε με το διατροφολόγο σας και μη διστάσετε να απευθυνθείτε σε κάποιον ψυχολόγο. Δεν είναι κάτι που θα πρέπει να σας αγχώνει, αλλά σαν ένα βήμα σε μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση στη σχέση σας με το φαγητό.

« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...

Πρώτο θέμα

3 αιτίες (εκτός της γλίστρας) που μπορεί να σε ρίξουν όταν έχει παγωνιά
Η θερμοκρασία φλερτάρει με το μηδέν ή αρκετά κάτω από το «ψυχολογικό όριο των10 βαθμών χειμωνιάτικα και εσύ καβαλάς ως καλός all weather μηχανόβιος αδιαφορώντας για το κρύο και φυσικά προσέχοντας